Wanneer mensen vandaag naar SAYA SACRÉE kijken, zien ze een sieradenmerk. Ze zien collecties, gravures en een wereld vol symboliek. Wat ze niet zien, is dat dit verhaal niet begon met een sieraad.
Het begon jaren eerder.
Al zolang ik me kan herinneren, voelde ik de behoefte om te creëren. Ik maakte, ontwierp en zocht steeds opnieuw naar manieren om gevoelens zichtbaar te maken. Achteraf zie ik dat er altijd één rode draad door alles liep: betekenis. Ik wilde iets maken dat verder ging dan alleen mooi zijn. Iets dat een verhaal kon vertellen.
De weg daar naartoe was niet altijd eenvoudig. Het leven bracht mooie momenten, maar ook uitdagingen die mij dwongen om opnieuw naar mezelf te kijken. Juist in die periodes ontdekte ik hoe belangrijk creativiteit voor mij was. Het werd een manier om rust te vinden, gevoelens te verwerken en langzaam steeds dichter bij mezelf te komen.
In november 2025 vielen voor het eerst verschillende puzzelstukjes samen.
Er ontstond een naam.
SAYA SACRÉE.
Een naam die vanaf het eerste moment goed voelde. Later ontdekte ik dat Saya in het Indonesisch "ik" betekent. Dat raakte me, juist omdat mijn Indonesische roots een onderdeel van mijn eigen verhaal zijn. Sacrée betekent "heilig" of "gewijd". Samen kreeg de naam voor mij een diepere betekenis: Mijn Heilige Ik.
Niet omdat ik iemand anders wilde worden.
Maar omdat ik eindelijk begon te begrijpen dat ik dat nooit had gehoeven.
Terugkijkend was november niet de maand waarin alleen een merk ontstond.
Het was de maand waarin ik besloot iets te bouwen dat volledig zou aansluiten bij wie ik ben. Een merk waarin herinneringen, symboliek, vakmanschap en persoonlijke verhalen samenkomen.
Ik wist toen nog niet hoe SAYA SACRÉE eruit zou gaan zien.
Ik wist alleen dat ik eindelijk de juiste naam had gevonden.
En soms is dat precies waar een nieuw hoofdstuk begint.